Nasz blog
Nowy Model Produkcji filmowej. Część 3. Bałagan, czyli jak powstaje obraz w filmie.
Bałagan, czyli jak powstaje obraz w filmie
Wezwanie do gruntownych zmian w procesie produkcji filmowej zacznę od tego, co jest mi najbliższe, czyli od własnej profesji (Operator Filmowy). Bo na tym przykładzie widać wyraźnie jak z biegiem czasu zmieniają się zawody filmowe i ich rola w procesie produkcji. Zmiany techniczne nowe technologie mają w wypadku operatora zdjęć znaczenie decydujące i na przykładzie tego zawodu można obserwować jak wiele ich nastąpiło. Jaki bałagan panuje w działach produkcyjnych filmu odpowiedzialnych za jego stronę wizualną.
Początek zawodu Operatora Filmowego to technik, ale tak naprawdę człowiek od kręcenia korbką. W kinie niemym twórcą numer jeden, czyli reżyser, który był przede wszystkim autorem wizji filmu, operator obsługiwał tylko kamerę kręcąc korbką. Wraz z pojawianiem się dźwięku na reżysera spadły dodatkowe obowiązki, ale operator pozostał dalej wyłącznie specjalistą zajmującym się obrazem od strony technicznej. Pomimo, że w kolejnych latach pojawiło się w USA wielu wybitnych artystów operatorów, zawód ten w systemie studyjnym nie odzyskał należnego mu miejsca, lecz kontynuował schedę zawodu technicznego.
Trzeba pamiętać, że sposób realizacji filmów w Stanach i w Europie, o czym się często zapomina, znacząco się różni. W kinie europejskim współpraca reżysera z autorem zdjęć wygląda zupełnie inaczej. Szczególny przypadek stanowi tutaj Polska.

Specyficzną, partnerską relację reżyser-operator polska kinematografia wytworzyła, jako pewien rodzaj dziwactwa, bo trudno doszukiwać się źródeł sprzed II wojny światowej takiego modelu w kinematografii polskiej. To głównie scheda szkoły filmowej w Łodzi, w której przez lata były właściwie tylko dwa wydziały: operatorski i reżyserski. Rodzaj współpracy, który tam się nawiązywał, odcisnął się piętnem na kinematografii polskiej. O odmienności polskiego kina decydowało także to, że przez lata miało ono mecenat państwa, który oczywiście w kategoriach politycznych był zjawiskiem negatywnym, jednak mimo nacisków wywieranych na twórców nie powstawało wiele filmów propagandowych. Polski film nie mogąc uczciwie opisywać rzeczywistości poszukiwał nowych dróg. Potocznie mówiąc, w Polsce robiło się filmy bardziej na festiwale niż dla publiczności. Tymczasem twórców na całym świecie, szczególnie w Ameryce, obowiązywała definicja kina, jako biznesu, który tak jak każdy inny musi przynieść zwrot zainwestowanych pieniędzy.
Ta specyfika polskiej produkcji filmowej powodowała, że eksperyment (słowo wyklęte w Hollywood) poszukiwania nowej formy były bardzo pożądane. Szczególnie w warstwie wizualnej. To powodowało, że operator w okresie Polskiej Szkoły Filmowej był zazwyczaj współautorem scenariusza. Oczywiście nie scenariusza, jako początkowego materiału literackiego, ale kolejnych wersji scenopisu. Oczekiwano od niego, aby znalazł oryginalną wizję dla konkretnego tekstu. Dzięki temu miał swój twórczy wkład.
Dopiero Krzysztof Kieślowski robiąc swoje pierwsze filmy za granicą, zdał sobie sprawę, że w Polsce i w Europie jest inaczej, że polski operator w przeciwieństwie do jego kolegów z zagranicy jest kimś, kto współpracuje dużo wcześniej nad tekstem, że przynosi pomysły i to często nie tylko wizualne, że to niejako należy do jego obowiązków. I Kieślowski chyba, jako pierwszy uwzględnił to w napisach filmu: operatorzy pojawili się, jako współautorzy scenariusza.
Zrozumiał to Marek Żydowicz powołując swój festiwal, na którym operatorzy są traktowani jak prawdziwi artyści. Niestety taka sytuacja jest wyjątkiem, bo jak napisałem wyżej Operator Filmowy, szczególnie w USA jest traktowany dalej, jako technik. I to w dodatku, jako technik, którego wpływ na ostateczny kształt dzieła jest coraz mniejszy, a spowodowane to jest rozwojem techniki rejestracji i przetwarzania cyfrowego obrazu. Niestety ten amerykański model utrwala się w kinematografii światowej. Pozycja Operatora Filmowego drastycznie maleje.
Istniejące narzędzia postprodukcyjne powodują, że to, czym szczycą się amerykańscy operatorzy, jako ich wkład twórczy, czyli oświetlenie filmu, przestaje być wyłącznie ich domeną. Podam przykład z własnej pracy. Na planie „Harry’ego Pottera” stworzono w studiu dekorację – las. Planowałem uprzestrzennić ten obraz poprzez smugi słonecznego światła, który nadałby mu bardziej „gotycki” charakter. Ściągnięto więc bardzo silne jednostki oświetleniowe, które (moim zdaniem) interesująco oświetliły ten las. Po zdjęciach podszedł do mnie jeden z producentów, którego zadaniem było pilnowanie, żeby twórcy filmu nie odeszli zbyt daleko od „prawdy” o Harrym Potterze, czyli od świata opisanego w książkach, i powiedział, że według jego obliczeń scena, którą właśnie zrealizowaliśmy, mogła rozegrać się najpóźniej o trzeciej po południu, a tymczasem w filmie kierunek padania światła słonecznego sugeruje, że rzecz dzieje się już pod wieczór. Był to kompletny absurd, bo akurat w tym miejscu czas nie odgrywał żadnej roli dramaturgicznej! Broniłem swojej wizji, ale niestety, podczas przygotowania kopii, stwierdziłem ze zdziwieniem, że wszystkie te smugi światła zostały pieczołowicie, klatka po klatce usunięte.
Zabiegi kolorystyczne czy oświetleniowe zastosowane przez operatora mogą zostać przerobione w okresie postprodukcji nie tylko w Hollywood na zupełnie inne. Tak się po prostu obecnie robi filmy Umożliwia to niewyobrażalna wprost ilość obecnie dostępnych cyfrowych narzędzi i różnego rodzaju specjalistów, którzy mają wpływ na końcowy obraz. Autorstwo wizji jest już od dawna autorstwem grupowym a nie indywidualnym.
I dlatego, (o czym pisałem już powyżej) w kinematografii amerykańskiej, kopiowanej na całym świecie, obowiązuje jeszcze bardziej drastyczny, bo przemysłowy model kontroli ryzyka. Producenci zdali sobie sprawę, że dokument, który jest podstawą myślenia o przyszłej produkcji filmowej, czyli scenariusz, w żaden sposób nie wystarcza, aby ocenić wartość tego, co naprawdę powstaje. A producenci szukają przede wszystkim zabezpieczeń dla swoich finansów. Jednym z nich jest pomysł, aby zobaczyć film, zanim powstanie.
Powstaje, więc obowiązkowo storyboard, a w tej chwili animatiki, czyli film zrobiony na brudno przez dodatkowych artystów, ludzi, którzy znają się na technice komputerowej, rysowników, którzy mają jakiś narracyjny talent. Skutek tego jest taki, że reżyser, operator filmowy na planie praktycznie jest zmuszony do realizacji dokładnie tego, co zostało już narysowane czy przedstawione w Animatiku. W typowej produkcji autor zdjęć nie uczestniczy bowiem w etapie prewizualizacji albo ze wzglądów finansowych zapraszają go bardzo późno
Wracając do przykładu „Harry’ego Pottera”: w siedzibie produkcji był korytarz, jakieś sześćdziesiąt metrów długości, po obu stronach zawieszony storyboardami: od początku do końca filmu. W dodatku storyboardów tych nie wykonał, bo to nie byłoby to fizycznie możliwe, jeden człowiek. Zaangażowano trzech czy czterech artystów. Do tego dochodzą Animatiki, które robi kompletnie inny dział, nadzorowany przez superwizora od efektów wizualnych. Przyglądając się uważnie wizualizacjom, można łatwo dostrzec, że forma tego filmu już na tym etapie jest amorficzna, że zmienia się w zależności od tego, kto rysuje dany odcinek storyboardy czy realizuje Animatik.
Jaką i czyją wizję realizuje w przypadku takiego filmu reżyser czy też autor zdjęć? Warto dodać, że idea prewizualizacji jest pomysłem dobrym, (o czym dużo więcej napiszę później), tylko jego realizacja (Animatiki) ma swoje wady, a przede wszystkim pozbawia twórców prawa do autorstwa).
Wspomniane powyżej przykłady dotyczące studyjnej produkcji są może z punktu widzenia Europy zbytnio jaskrawe, ale my w Europie kopiujemy ten system. Jeżeli cokolwiek się zmienia w produkcji filmów europejskich, to dzieje się to z powodu amerykańskich komputerowych programów produkcyjnych, programów, które zostały stworzone dla zupełnie innej przemysłowej obciążonej innym systemem prawnym, ale przede wszystkim kinematografii bardzo bogatej.

Autorstwo rozproszone i pieniądze
W idealnym układzie (a taki przecież nie istnieje) reżyser jest kimś, kto odpowiada za całość. Ale przecież nie komponuje muzyki do filmu. Najczęściej i taki był polski model jest odpowiedzialny za dramaturgię całości, za prowadzenie i motywowanie aktorów, natomiast domeną autora zdjęć była oprawa wizualna. Jego zadaniem było przefiltrowanie scenariusza przez jakiś konkretny styl wizualny, który będzie wspomagał dramaturgię filmu. Przynajmniej tego się oczekiwało od operatora w polskim modelu. Reżyser oczywiście decydował, ale zawsze oczekiwał od Operatora wizualnych propozycji.
Niestety ten prosty z punktu widzenia autorstwa system nie jest realizowany ze względu na finanse. Osobą, którą angażuje się do filmu w pierwszej kolejności, jest scenograf. To jest niby logiczne, bo dekoracje muszą powstać, zanim rozpocznie się proces zdjęciowy. Ale skutkuje to tym, że scenograf często ma większy wpływ na kształt wizualny filmu niż Autor Zdjęć (1).
Operator często jest zatrudniany, gdy większość dekoracji jest już zbudowana. Zresztą nawet, gdy pojawia się wcześniej to i tak decyzje, co i jak się wybuduje nie należą do jego kompetencji. Wolność artystyczna autora zdjęć ogranicza się do oświetlenia gotowych obiektów i aktorów! Chcąc oddać sprawiedliwość kolegom scenografom – trzeba podkreślić, że jest wśród nich wielu wybitnych twórców. Ale warto też pamiętać, że oni są nieobecni na planie zdjęciowym. Odwiedzają go głównie konsultować z reżyserem przyszłe dekoracje. Po prostu taki jest tryb ich pracy i nie mają na to czasu. Oni często nie wiedzą czy dekoracje, które tworzą, służą dramaturgicznie danej historii lub czy są sprawne od strony technologicznej, tzn. ułatwiają czy utrudniają (spowalniają) pracę ekipie filmowej.
Nie chodzi mi o to, aby krytykować tę grupę wspaniałych artystów, ale tendencja jest taka, że często powstają dekoracje „na życie”, a niesłużące dramaturgii konkretnego filmu. Mam wrażenie, że jest to czasem skutkiem braku edukacji dramaturgicznej – scenografowie często zapominają, że w danej dekoracji chodzi tylko o jeden kąt, o jedną łazienkę itp. Tymczasem budowane są całe pokoje. Wydaje się masę pieniędzy na coś, co będzie niewidoczne na ekranie. Wnika to pośrednio z zawodowej drogi scenografów, którzy trafiają do zawodu po edukacji w Akademiach Sztuki czy Architektury. Są to uczelnie, które na pewno nie kształcą adeptów w kierunku wizualnej dramaturgii utworu filmowego
Buduje się często dekoracje nieadekwatne do potrzeb, lecz na miarę budżetu, który na początku produkcji jest jeszcze pokaźny. Operator zaś pojawia się w produkcji w momencie, kiedy lawina pieniędzy się rozpędziła i producent chce ją już zahamować. Wtedy pomiędzy szefami poszczególnych departamentów i produkcją zaczyna się gra o pieniądze. Autorzy zdjęć i inni szefowie działów uczestniczą w tej grze w podobny sposób- zabezpieczają się na wszelki wypadek a poziom tych zabezpieczeń zależny jest od wysokości budżetu filmu.

Nie zawsze czysta gra o pieniądze
Szef danego pionu realizacyjnego zdaje sobie sprawę, że nie może dać się zaskoczyć jakąś nieoczekiwaną potrzebą reżysera. Nie organizuje, więc sprzętu, wyposażenia, dekoracji pod kątem wyłącznie potrzeb filmu, tylko zabezpiecza sobie nadmiar, który pozwoli mu spać spokojnie. Wydaje tyle ile może. Jeśli budżet filmu zwiększa się ze względu np. na udział jakiejś gwiazdy, to automatycznie przekłada to się na kolejną ilość dodatkowego sprzętu. Nie ma to jednak żadnego związku z tym, czy środki te naprawdę są potrzebne. To utarty schemat. Producent, decydent finansowy, naprawdę się na technice do końca nie zna. Nie ma świadomości zmów cenowych firm postprodukcyjnych (2). Swoją wiedzę opiera na analizie porównawczej innych filmów o podobnej skali. Operator, ale także szefowie innych działów dobrze znają ten system i często „naciągają” Producenta twierdząc, że potrzebuję ogromnej ilości światła, kranów, czy innego sprzętu. Często szyje się 20% kostiumów więcej niż rzeczywiste potrzeby czy zamawia dużo za dużo materiałów charakteryzatorskich. Scenograf buduje cztery ściany dekoracji pokoju zamiast jednego kąta, który jest naprawdę potrzebny. Wydawane są pieniądze, których nie widać na ekranie!
W związku z zasadą, o której piszę na początku:
„produkcja filmowa w ramach określonego z góry budżetu stwarza reżyserowi warunki techniczne i finansowe aby w jak najkrótszym czasie przeniósł scenariusz na ekran”, każdy szef działu się zabezpiecza jak może, bo w trakcie realizacji nie ma czasu na uzupełnianie zasobów, a on sam nie jest w stanie ocenić, co może być tak naprawdę potrzebne, bo dokument, jakim jest scenariusz nie posiada tych informacji. Nie pracował z danym reżyserem wcześniej. Nie zna jego sposobu pracy. Więc jak może, to stara się zabezpieczyć nadmiarem. W efekcie końcowym znaczny procent sprzętu nie opuszcza ciężarówek. Jest tam zmagazynowany na wszelki przypadek.
Zasada równoległości poszczególnych działów produkcyjnych powoduje, że na planie filmowym o każde głupstwo trzeba się zwracać do reżysera. Ma to szczególnie zły wpływ na decyzje dotyczące strony wizualnej obrazu. Co z tego, że operator doszedł do wniosku, że cały film ma być zrealizowany w stonowanych kolorach jak kostiumolog filmu uszył dla aktorki jaskrawo czerwoną sukienkę, a Scenograf w dodatku pomalował ściany dekoracji na żółto. Stroną rozstrzygającą, kto ma rację jest zawsze Reżyser.
Reżyser odpowiedzialny za emocje widza w kinie musi dodatkowo odpowiadać na tysiące pytań jak powyższy przykładowy problem i jest oczywiste, że często nie skupia się na jakimś temacie, bo on jest może ważny, ale w sprawie dla niego najważniejszej, czyli dramaturgii utworu i budowaniu fikcyjnych postaci drugorzędny. Ponadto reżyser wie, że wiele błędów popełnionych na planie jest w stanie poprawić później w procesie postprodukcji. Uważa, że stać go, aby dylematy wizualne traktować, jako drugorzędne, bo przecież może to zmienić później.
Architektura robienia filmów zawsze była skomplikowana, ale obecnie jest jeszcze bardziej zawiła. Potrzebni są technicy i graficy komputerowi. Potrzebujemy całą grupę nowych specjalistów, którzy wpływają także na obraz w filmie. Pozytywnie, ale także negatywnie…
Reasumując, przekonanie o tym, że operator filmu decyduje o warstwie wizualnej już dawno przestało być prawdziwe. Ale nie chodzi tu tylko o pozycję Operatora w ekipie! Tak naprawdę nikt do końca nie odpowiada za obraz w filmie. Na typowym komercyjnym planie filmowym, jeżeli nie mamy do czynienia z reżyserem „myślącym wizualnie” autorstwo wizji filmu jest rozproszone, Poszczególne działy odpowiedzialne za tą część architektury filmu wzajemnie walczą o większy wpływ na ostateczny wynik tej pracy. Ma to oczywiście negatywny wpływ na artystyczną i finansową stronę filmu. Czy można to zmienić? Uważam, że tak i detaliczny opis tych zmian zamieszczam w drugiej części tego eseju.
1 Nie było by to błędem gdyby nie sposób, w jaki zawód scenografa jest wykonywany. Fizycznie nie jest obecny na planie w trakcie realizacji scen
2 Przykładowo rynek softwarów rośnie i programy stają się łatwiejsze w obsłudze, ale ceny usług stoją w miejscu
[Fragmenty eseju Sławomira Idziaka “Jak robić filmy taniej i lepiej”]
Zobacz również
Film Spring Workshop
Nowy Model Produkcji
O Cinebusie
O Kursach
O Plenerach
Opolan Portret Własny
Rekrutacja
Listopad 2020
Październik 2020
- Znamy zwycięzców Konkursu PZU!
- Jacek Skrobisz poprowadzi Grupę CGI i nowoczesnego montażu
- Agata Nawrocka poprowadzi Grupę VFX Nuke
- Ogłaszamy ramowy program Film Spring Open 2020
- Olga Czyżykiewicz poprowadzi Grupę Teledysków
- Konrad Ziaja poprowadzi Grupę Virtual Reality
Wrzesień 2020
- Spoty uczestników Film Spring Open 2019 w kampanii PZU
- Magda Miśka-Jackowska i Michał Woźniak poprowadzą Grupę Muzyki Filmowej
- Beata Rakoczy i Adam Suzin poprowadzą Grupę Sony – kręcenia w trudnych warunkach
- Konrad Kruczkowski poprowadzi Grupę Twórców Internetowych
- Paweł Dyllus poprowadzi Arri Grupę Filmu Kryminalnego
- Sławomir Idziak poprowadzi Grupę Zielonego Nowego Modelu Produkcji
Sierpień 2020
- Florent Pallares poprowadzi Grupę Narracji Interaktywnej
- Eliza Kubarska poprowadzi Grupę Filmu Dokumentalnego Canon
- Grupa filmów realizowanych w wirtualnej scenografii
- Reżyser Krzysztof Kubik poprowadzi Grupę Filmu Przyrodniczego
Lipiec 2020
- Konkurs na kampanię prewencyjną PZU SA
- Jagoda Szelc ponownie poprowadzi grupę scenariuszową
- Plenery Film Spring Open – laboratorium audiowizualnej przyszłości. Otwieramy zapisy na Plenery Film Spring Open 2020!
Kwiecień 2020
Październik 2019
- The Kissinger Twins poprowadzą masterclass na Film Spring Open 2019
- Maciej Antosiewicz z Bloober poprowadzi Grupę Gier Wideo na Film Spring Open 2019
- Bloger Konrad Kruczkowski poprowadzi Grupę Sony Xperia Youtubers
- Andriej Zwiagincew („Lewiatan”, „Niemiłość”) gościem specjalnym na Film Spring Open 2019
- Zapraszamy na ekologiczny panel Green Film Open podczas Plenerów Film Spring Open 2019
- Artur Reinhart poprowadzi Grupę Nikon Zbliżenie Filmowe
- Wybitna animatorka Sophia Kyriacou będzie gościem Film Spring Open 2019
- Wanda i Marcin Kędzierzawscy poprowadzą grupę efektów specjalnych i charakteryzacji SFX
- Paweł Dyllus poprowadzi Grupę Arri – film kryminalny wczoraj i jutro
Wrzesień 2019
- Gabriel Ziaja poprowadzi grupę Wirtualnej rzeczywistości HP
- Ogłaszamy ramowy program Film Spring Open 2019!
- Kuba Sobek poprowadzi Grupę CGI i Nowoczesnego Montażu
- Wygraj stypendium plenerowe w konkursie na scenariusz teledysku!
- Michał Sobociński poprowadzi grupę Sony Venice – wpływ technologii na nowoczesny język opowiadania w filmach fabularnych
- Agata Nawrocka poprowadzi Grupę efektów wizualnych w programie Nuke
- Wojciech Staroń poprowadzi Canon Grupę Filmu Dokumentalnego
- Czemu warto wziąć udział w konkursie Film Spring Open 2019? Pytamy laureatów poprzednich edycji
Sierpień 2019
- Grupa Interakcyjnych Form Narracji będzie kontynuować projekt podczas Film Spring Open 2019
- Konkurs na Kampanię Prewencyjną PZU SA – do wygrania 15 stypendiów na Plenery
- Film Summer Masterclass w Görlitz
- Sławomir Idziak poprowadzi Grupę Prewizu Aktorskiego na Film Spring Open 2019
- Dorota Kędzierzawska poprowadzi Grupę Filmu Dziecięcego i Familijnego wspieraną przez Fundację PZU
Lipiec 2019
- Jagoda Szelc poprowadzi grupę scenariuszową na Film Spring Open 2019
- Zapraszamy na Plenery Film Spring Open 2019!
Grudzień 2018
- Jagoda Szelc na Plenerach Film Spring Open 2018
- Dramaturgia Wizualna. Sławomir Idziak na Plenerach Film Spring Open 2018.
- „Nie ma lepszego ognia od prawdziwego ognia” – Neil Corbould gościem specjalnym Plenerów Film Spring Open 2018
- Trudna droga do debiutu. Ewa Puszczyńska gościem specjalnym Plenerów Film Spring Open 2018
Listopad 2018
- „Kobro / Strzemiński. Opowieść fantastyczna” – Borys Lankosz i Marcin Koszałka na Plenerach 2018.
- Animacja postaci i kreskówek w CINEMA 4D: 3 studia przypadków – Fabian Rosenkranz na Plenerach 2018
- Kiedy dociera do nas, że nie jesteśmy Stanleyem Kubrickiem – czyli jak nie zaprzestać pracy twórczej w tzw. dorosłym życiu. Krótki wykład o motywacji, charakterze naszej pracy i różnicach między rzemieślnikiem a artystą – Konrad Kruczkowski na Plenerach 2018
- 13. edycja Plenerów Film Spring Open dobiegła końca. Dziękujemy!
Październik 2018
- Stwórz klip animowany dla Silesa, Zuzy Jabłońskiej albo Laboratorium.
- Najnowsze technologie, mówiący wirtualny hologram i odlot w VR! Goście specjalni Plenerów – James E. Marks i Chris Szkoda z DoubleMe (Londyn)
- „Z mocną głową w filmie”- wykład i warsztaty z zakresu psychologii osiągnięć
- LG YouTubers group. Be smart, use your smartphone and make a film with Reżyser Życia.
- Program ramowy Plenerów Film Spring Open 2018
- Canon – Nature Films Group
Wrzesień 2018
- Zrób teledysk dla Tymona Tymańskiego & MU i wygraj udział w Plenerach Film Spring Open.
- Zdobądź stypendium i dołącz do nowej grupy filmu sportowego. Emocje gwarantowane!
- Spotkanie z twórcą – Jagoda Szelc
Sierpień 2018
- Koniec Film Summer Masterclass w Görlitz początkiem nowych przyjaźni i współpracy.
- Od pomysłu do fabuły – od kreski do filmu. Grupa animacji malarskiej
- Stwórz plakat filmowy. Grupa grafiki filmowej na Plenerach
- Laila Pakalnina – opiekunką grupy filmu dokumentalnego tegorocznych Plenerów.
Lipiec 2018
- Narzędzia i środki transportu w nowym modelu produkcji filmowej
- Fantastyczne światy UNIT9
- Film Summer Masterclass w Görlitz
- Borys Lankosz poprowadzi grupę scenariuszową na Plenerach Film Spring Open.
Czerwiec 2018
- Grupa augmented reality cinematic experience
- Druga ekipa – jak przyspieszyć tempo prac nie tracąc kontroli jakości
- Ruszyły zapisy na Plenery Film Spring Open 2018
Maj 2018
- Zawody filmowe. Jak jest a jak mogłoby być? c.d.
- Zawody filmowe. Jak jest a jak mogłoby być? Nowy Model Produkcji.
Kwiecień 2018
- Previs – Nowy Workflow.
- Sławomir Idziak poprowadzi w Bratysławie warsztaty Dramaturgii Wizualnej z wprowadzeniem do Nowego Modelu Produkcji Filmowej.
- Artyści i filmowcy pod Giewontem. Promocja Nowego Modelu Produkcji na Przeglądzie Filmów o Sztuce w Zakopanem.
Marzec 2018
- Nowy Model Produkcji filmowej. Część 4. Prewiz.
- Nowy Model Produkcji filmowej. Część 3. Bałagan, czyli jak powstaje obraz w filmie.
Luty 2018
- Pokaz Cinebusa przed galą wręczenia nagród PSC.
- Nowy Model Produkcji. część 2. Nowe się rodzi na śmierci starego
- Nowy Model Produkcji Filmowej. Wprowadzenie.
Grudzień 2017
Listopad 2017
- Deklaracja nieśmiertelności – Marcin Koszałka na Plenerach 2017
- „Róbcie debiut kameralnie, odważnie, najodważniej jak się da” – Jagoda Szelc na Plenerach 2017
- Stanisław Mąderek i sceny akcji na Plenerach 2017
- Konrad Kruczkowski i Jakub Górnicki na Plenerach 2017
- Mieszkańców Bydgoszczy Portret Własny czyli „Czego nie widać…“
Październik 2017
- Partnerzy Technologiczni Film Spring Open 2017
- Konferencja Film Spring Open za nami
- Dwukrotny laureat Oscara, Neil Corbould, naszym gościem specjalnym
- Co powinieneś wiedzieć przed przyjazdem na Plenery FSO 2017
- Program ramowy Plenerów Film Spring Open 2017
- Ogłaszamy wyniki konkursu „Allegro na Plenerach”
- Film w sieci. Polskie gwiazdy internetu na Plenerach.
Wrzesień 2017
Sierpień 2017
- Wyścig z czasem czyli jak sfilmować żużlowca na torze wyścigowym.
- Bitwy, strzelaniny, pościgi, eksplozje – kręcimy sceny akcji
- Rewolucja w Motion Capture dostępna dla każdego
- Graj według swoich reguł. Stwórz własną grę komputerową z nami
- Allegro na Plenerach – Konkurs
- Wszystko, co chcielibyście wiedzieć o technice filmowej
Lipiec 2017
- Zrób scenę przy mistrzach. Krzysztof Rak i Robert Bolesto uczą scenopisarstwa na Plenerach
- Sympozjum Nowego Modelu Produkcji na Plenerach Film Spring Open
- Plenery Film Spring Open 2017 w międzynarodowym wydaniu
Czerwiec 2017
Maj 2017
- Warsztaty ze Sławomirem Idziakiem w Łodzi – „Cinebus i nowy model produkcji filmowej”.
- Cinebus otwarty dla wszystkich!
- Mieszkańców Opola Portret Własny
Kwiecień 2017
Luty 2017
Listopad 2016
- Maciej Pieprzyca na Plenerach 2016
- Agnieszka Smoczyńska na Plenerach 2016
- Bodo Kox i Iza Igel na Plenerach 2016
Październik 2016
- Ewa Puszczyńska na Plenerach 2016
- Marcin Ziębiński na Plenerach 2016
- Mobilny kurs audiowizualny w Szczecinie 19.10.2016 – 2.11.2016
- Do zobaczenia za rok!
- Konferencja Prasowa Film Spring Open 2016
Wrzesień 2016
- Szybkie filmy ze Stasiem na Film Spring Open
- Dzienny Program Film Spring Open 2016
- Inkubator filmowca – autorskie warsztaty Filmspringersów
- Juliette Binoche gościem specjalnym Plenerów Film Spring Open
- Neurobiologia kreatywności czyli z miłości do Mózgu
- Przedłużona rejestracja na Plenery!
- Twórcy internetowi połączą siły z filmowcami na Plenerach Film Spring Open
Sierpień 2016
- Grupa Previsów czeka na Was i w tym roku!
- Warsztaty Audiowizualne OPĘTANIE albo KONFESJA przez pryzmat prac francuskiego antropologa i historyka Michela de Certeau.
- Grupa Filmu Reklamowego- zapisy do 15 września
Lipiec 2016
Czerwiec 2016
- Wielki wóz spod szczęśliwej gwiazdy.
- Sławomir Idziak o branży kreatywnej podczas Impact’16
- Cinebus już prawie gotowy.
Maj 2016
Październik 2015
- Marcin Koszałka na Plenerach 2015
- Ewa Puszczyńska na Plenerach 2015
- Marcel Łoziński na Plenerach 2015
- Bodo Kox na Plenerach 2015
- Magnus von Horn na Plenerach 2015
- Krzysztof Rak i Marcin Lech na Plenerach 2015
Wrzesień 2015
Sierpień 2015
Lipiec 2015
- Szypulski do Idziaka, Idziak do Szypulskiego -ciąg dalszy.
- Szypulski do Idziaka, Idziak do Szypulskiego
- Wybieramy najlepsze scenariusze do Film Script Open!
Czerwiec 2015
Listopad 2014
Październik 2014
- Jak się robi film interaktywny
- Grupa Lotto – jak nakręcić reklamę
- Grupa Teledysków – ostatnie dokrętki
- Grupa Game Jam po zdjęciach
- Pieniądze na filmy do wzięcia – Prezentacja serwisu Wspieramkulture.pl i programu Za Grolsh Kultury
- Filmowe adaptacje w toku
- Plenery to ogromny poligon doświadczalny
- Transmisje na żywo z wykładów na Plenerach!
- Ruszyły Plenery Film Spring Open 2014!
Wrzesień 2014
- Szukamy pomysłu na marzenie
- Konferencja prasowa w Krakowie
- Książka Allana Starskiego dla uczestników Plenerów!
- Sprzęt na Plenerach Film Spring Open 2014
- Projekcje FSO
- Tylko na FSO! Rekonstrukcja pracy na planie debiutu reżyserskiego Natalie Portman „Opowieść o miłości i mroku”
- Prezentacja Film Spring Open na 39. Festiwalu Filmowym w Gdyni
- Warsztaty Sławomira Idziaka na FSO „Potrójne Życie Weroniki”
- Aktorzy na Plenerach Film Spring Open 2014
- Grafika Plenerów Film Spring Open 2014!
- Sprzęt na FSO – informacje z działu technicznego
- Wyniki rekrutacji – Filmspringersi 2014
- Prezentacja Plenerów Film Spring Open na festiwalu w Gdyni
- Rozmowa z Bodo Koxem, koordynatorem artystycznym grupy FAST
Lipiec 2014
- Nowość: Grupa Filmowych Adaptacji Spektakli Teatralnych (FAST)!
- Grupa teledysków KAYAX na Plenerach Film Spring Open!
- Dołącz do Grupy Interaktywnej Dramaturgii!
- PSC funduje stypendia na Plenery Film Spring Open!
Czerwiec 2014
- Grupa filmu reklamowego LOTTO na Plenerach Film Spring Open!
- 105 000 PLN za scenariusze związane z Małopolską – Rusza VII edycja Konkursu „Trzy Korony – Małopolska Nagroda Filmowa”!
- Zaprasza Koło Młodych ZASP Związku Artystów Scen Polskich
- FilmSpringersi na VOFF
- Plenery Film Spring Open nominowane do nagrody PISF!
